Wykształcenie

We fragmencie książki pod tytułem „Książę” autor Niccoló Machiavelli ukazuje nam swoją koncepcję władcy. Od tego dzieła wziął się termin „makiawelizm”, który w skrócie oznacza dewizę cel uświęca środki. Wskazuje, jakie cechy powinien posiadać dobry władca i jak powinien się zachowywać, aby był uważany za dobrego i jak najdłużej utrzymywał swą władzę. Każdy dobry książę powinien pragnąć, aby być uważanym przez lud za litościwego, a nie za okrutnego. Lecz musi uważać, żeby źle nie używać tej litości. Okrutni władcy też mogą sprawnie zarządzać swym państwem. Autor tą teorię argumentuje przykładem – cezar Borgia uważany był za okrutnego, a zjednoczył i doprowadził do pokoju i rozwoju cała Romanię. Książę, który chce, aby w jego państwie panował ład i pokój powinien być trochę okrutny. Lepiej, gdy ukaże kilku winnych przestępców i morderców dla przykładu – będzie to przestroga dla innych poddanych- niźli miałby być zbyt litościwy. Kara dla kilku winnych dotyczy jedynie konkretnych jednostek, a zbyt duże politowanie wobec winnych może doprowadzić do anarchii, która dotknie już całego społeczeństwa i przyczyni się z pewnością do osłabienia władzy centralnej a w konsekwencji do upadku państwa.