O dobrym księciu

Gdy książę zmuszony jest przelać czyjąś krew, może to uczynić jedynie wtedy, kiedy jest dostatecznie dobre usprawiedliwienie, które zaakceptuje lud. Zbrodni bez wyraźnego powodu poddani nigdy nie zaakceptują i nie puszczą w niepamięć. Władca, szczególnie nowy, aby utrzymać swoje państwo często dla dobra królestwa musi się sprzeciwić zasadom religii, miłosierdzia, wierności. Trzeba, żeby umiał dostosować się do każdej sytuacji i wybrać, co będzie najlepsze w danej chwili, nawet gdy będzie to sprzeczne z przyjętymi zasadami. Musi nawet umieć czynić zło, kiedy jest taka potrzeba. Machiavelli niezwykle trafnie opisuje dobrego, według siebie władcę. Jego argumentacja jest poparta licznymi przykładami, dla uwiarygodnienia. Książę, który by czerpał wzorce z książki Machiavellego władałby długo i sprawnie. Dobry władca musi wzbudzać szacunek poddanych, mieć ogólne poważanie. Musi często dokonywać wyborów dla dobra swojego państwa. Gdy wybierze źle, może stracić respekt i zostać znienawidzonym, co doprowadzi do kresu jego panowania. Tak więc dobre rządzenie, to umiejętność dokonywania wyborów, zaprowadzenia ładu i pokoju wśród obywateli. Jeśli panujący posiadł te umiejętności będzie rządził długo i owocnie, a jego panowanie nie pójdzie w niepamięć.